INGREDIENTES:

• 1 KG DE TOMATE POMODORE O PERA
• 1 CEBOLLA
• 1 DIENTE DE AJO
• ALBAHACA
• SAL / PIMIENTA / CHORRITO DE NATA LÍQUIDA
• CALDO DE POLLO O VERDURAS O AGUA CON AVECREM

RECETA:

Poner en una pota un chorrito de aceite, ajo machacado y cebolla muy picadita. Sofreir todo.

Pelar los tomates y cortarlos en trozos y añadir a lo demás.

Añadir el caldo y dejarlo a fuego lento unos 15 o 20 minutos añadiéndole sal, pimiento y las especias (ella dice que le echa una combinación de especias italianas que las venden ya preparadas).

Pasar por el pasapuré o chino.

Voler a poner al fuego y echar la nata y la albahaca (que también se puede poner cuando se sirve).

Al servir se pone una cucharada de queso mascarpone.

Voilá, bon apetit.

“O selo singular é esa feitura de canción romántica na que dialogan xente e natureza. Un himno asombroso en toda a historia dos himnos oficias, pois comeza con interrogantes. Alguén viu en algures unha multitude a facerse preguntas no ar?” .

“Unha das cousas de que o himno galego sexa motivo recorrente de polémica é porque non se deixa facer masa. É un himno solitario ou solidario, máis non se presta para fanatismos ou fanfarriñadas”.

“Un vaino lendo como un himno persoal porque tamén abondan nesta canción as preguntas”.

“Ninguén remata o himno galego máis anoxado ou irado do que estaba cando o principiou. Os himnos moitas veces sonche como certas drogas: soltas o monstro que hai dentro. Máis o himno galego eu non o vexo nada cocainómano nin lisérxico. Nin licor café leva. Se cadra aínda ten unha herba de albeite, madreselva ou algo así. Hai himnos carnívoros e hainos vexetarianos. O galego é vexetariano. A ninguén se lle ocorrería principiar unha batalla co son de Os Pinos”

Proverbio chino

Proverbio mariñeiro