Párrafo de “Os Grouchos”, Manuel Rivas:
“O selo singular é esa feitura de canción romántica na que dialogan xente e natureza. Un himno asombroso en toda a historia dos himnos oficias, pois comeza con interrogantes. Alguén viu en algures unha multitude a facerse preguntas no ar?” .
“Unha das cousas de que o himno galego sexa motivo recorrente de polémica é porque non se deixa facer masa. É un himno solitario ou solidario, máis non se presta para fanatismos ou fanfarriñadas”.
“Un vaino lendo como un himno persoal porque tamén abondan nesta canción as preguntas”.
“Ninguén remata o himno galego máis anoxado ou irado do que estaba cando o principiou. Os himnos moitas veces sonche como certas drogas: soltas o monstro que hai dentro. Máis o himno galego eu non o vexo nada cocainómano nin lisérxico. Nin licor café leva. Se cadra aÃnda ten unha herba de albeite, madreselva ou algo asÃ. Hai himnos carnÃvoros e hainos vexetarianos. O galego é vexetariano. A ninguén se lle ocorrerÃa principiar unha batalla co son de Os Pinos”